De trage mens

Wij observeren de stad en het land vooral vanuit het oogpunt van de trage mens. De mens die te voet of met de fiets beweegt. Een actief mens die de gebouwde omgeving op een zintuiglijkere manier ervaart en beleeft. Geluid, wind, schaduw of verlichting bepalen in sterkte mate de kwaliteit van een ruimte of plek. Helaas worden zij te vaak genegeerd bij de vormgeving van een stedelijke ruimte of een gebouw. Wij pleiten voor een meer poëtische benadering van gebouwde omgeving en het stedelijk leven, die ruimte laat voor de zintuigen. Wij negeren daarbij de ‘snelle’ stad niet, maar onze aandacht ligt bij de andere ervaring van de gebouwde omgeving omdat wij zelf als trage mensen opereren in ons dagelijks leven.